Ελάτε να φτιάξουμε όλοι μαζί τον '' Ξενώνα Αυτόνομης Διαβίωσης '' !!! Ευάγγελος Τσαβδάρης

Είναι το πρώτο κείμενο από όσα έχω γράψει στη ζωή μου όπου πιστεύω ότι είμαι υποχρεωμένος να μπω κατευθείαν στο θέμα χωρίς περιστροφές και ορολογίες

και αυτό για να δείξω σε όποιους το διαβάσουν το ένα μέρος από το άγχος που βιώνουν τα άτομα με αναπηρίες και οι γονείς τους για το τι μέλλει γενέσθαι στην πορεία της ζωής των ανθρώπων αυτών όταν οι φροντιστές τους μέλη του συγγενικού τους περιβάλλοντος δεν θα μπορούν πια να τους προσφέρουν την απαιτούμενη χειρωνακτική φροντίδα

αυτό όλοι οι αρτιμελείς θα μπορέσετε να το νιώσετε αν σας βάλουν στη διαδικασία να σκεφτείτε ότι όλοι σας λίγο-πολύ έχετε αγχωθεί το τι θα γίνεται και πως θα πορευθείτε στα γεράματα σας.

Όλοι σας φοβάστε, κατα την περιοδο των γειρατιών
Σε τι είδους χέρια Θα πέσετε που λέει κι ο λαός, Και αν αυτά τα χέρια κρατήσουν την αξιοπρέπειά σας όρθια και ζωντανή

με αυτά τα λίγα λόγια τα οποία θα μπορούσα να εμπλουτίσω με χιλιάδες επιχειρήματα αλλά δεν το κάνω σκόπιμα ακριβώς για να σας βάλω στη διαδικασία αγαπητοί συμπολίτες να σκεφτείτε και να στηρίξετε έμπρακτα το εγχείρημα του ξενώνα αυτόνομης διαβίωσης που επιχειρεί να υλοποιήσει ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων του ειδικού σχολείου Αριδαίας.

Στο σημείο αυτό είμαι υποχρεωμένος να μιλήσω εντελώς συναισθηματικά ως άτομο με αναπηρία και να συγχαρώ από τα βάθη της καρδιάς μου την κυρία Χριστίνα Χατζηανδρέου η οποία δεν έμεινε μόνον στον τίτλο του γονέα ατόμων με αναπηρίες που αναλώνεται στους χορούς και στα πανηγύρια

αλλά συμμερίστηκε το άγχος που διακατέχει όλα τα άτομα με αναπηρίες και περισσότερο τα άτομα με νοητική υστέρηση που δεν μπορούνε να συναισθανθούν κιόλας τη νόηση για το μέλλον

με τις λίγες επισκέψεις και με πολύ παλμό σας προσκαλώ να στηρίξετε το εγχείρημα με όλες τις δυνάμεις οικονομικές υλικές και πνευματικές

Με τιμή και αγωνιστικούς χαιρετισμούς τσαβδάρης Ευάγγελος