«Η Laura κι εγώ γνωριστήκαμε στο νηπιαγωγείο. Θυμάμαι να κάθομαι μπροστά σε όλη την τάξη του νηπιαγωγείου όταν ήμουν 3 ετών και να λέω ότι κάποια μέρα θα την παντρευτώ. Όταν ήμαστε παιδιά, η Laura μου έμαθε να κάνω κούνια και να ζωγραφίζω. Παίζαμε μαζί κρυφτό και κυνηγούσαμε ο ένας τον άλλον στην παιδική χαρά. Αγαπούσα τη Laura από παιδί και ακόμα την αγαπώ. Τελικά, χαθήκαμε μόλις πήγαμε στο δημοτικό και για τα επόμενα 7 χρόνια, ο μόνος τρόπος επικοινωνίας μας ήταν
οι χριστουγεννιάτικες κάρτες που αντάλλασσαν οι δικοί μας.
Στο Γυμνάσιο ξαναβρεθήκαμε μέσω ενός κοινού μας φίλου. Μέσα σε 2 βδομάδες, είχαμε γίνει ζευγάρι. Συνεχίσαμε να είμαστε μαζί και στο Λύκειο, παρά το ότι πηγαίναμε σε διαφορετικά σχολεία. Παραμείναμε μαζί ακόμα και όταν περάσαμε σε διαφορετικά κολέγια και η απόσταση μας χώριζε. Μέχρι τις 23 Μαΐου του 2015, ήμαστε ένα κανονικό ζευγάρι, γιατί αυτή τη μέρα αποφάσισα ότι ήθελα η Laura να γίνει γυναίκα μου. Της έκανα πρόταση γάμου στο μέρος όπου άρχισαν όλα… Στην αίθουσα του νηπιαγωγείου!»
οι χριστουγεννιάτικες κάρτες που αντάλλασσαν οι δικοί μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου