Μια συναυλία αφιερωμένη στον Στέλιο Καζαντζίδη, με εισιτήριο μόλις 7 ευρώ, διοργανώθηκε για την ενίσχυση των συλλόγων ΠΑΝΘΕ και Προσφορά Ζωής. Ο Δήμος θα μπορούσε πολύ εύκολα να δώσει απευθείας τα χρήματα στους συλλόγους και να τελειώνει εκεί η υπόθεση.
Έδωσε στην τοπική κοινωνία την ευκαιρία να συμμετέχει. Να στηρίξει. Να διασκεδάσει. Να τραγουδήσει. Να νιώσει άνθρωπος και μέρος μιας κοινότητας.
Και δυστυχώς, πολλοί πέταξαν αυτή την ευκαιρία στα σκουπίδια.
Οι άδειες θέσεις δεν είναι απλώς άδεια καθίσματα. Είναι η εικόνα της αδιαφορίας μας απέναντι στον πολιτισμό, στην προσφορά και στους ανθρώπους που παλεύουν καθημερινά μέσα από τους συλλόγους.
Γιατί κάποια βράδια δεν αποτυγχάνει μια συναυλία. Αποτυγχάνει μια κοινωνία να σταθεί δίπλα στους ανθρώπους της.
Δεν είναι μόνο η αποχαύνωση του Μουντιάλ. Είναι και το είδος του τραγουδιού. Ειλικρινά, πόσοι μεταξύ των νεότερων ακούν Καζαντζίδη σήμερα; Χωρίς να θέλω να αμφισβητήσω την εμβληματική μορφή του συγκεκριμένου καλλιτέχνη, οι προτιμήσεις παίζουν μεγάλο ρόλο και έχουν αλλάξει πολύ εδώ και καιρό.
ΑπάντησηΔιαγραφή