Η απώλεια ενός αδελφού είναι μία από τις πιο οδυνηρές εμπειρίες ζωής, καθώς αφήνει ένα μοναδικό κενό στην καρδιά σου, ειδικά όταν με αυτόν τον άνθρωπο έχετε περάσει πολλές δυσκολίες μαζί από τα παιδικά σας χρόνια. Ο Χάρης (ο ταχυδρόμος) ο αδελφός μου, μας άφησε χθες επιλέγοντας μετά από έναν δύσκολο αγώνα να ξεκουραστεί. Θέλω να ευχαριστήσω από τα βάθη της καρδιάς μου όλους εσάς που συνοδέψατε τον αδελφό μου στην τελευταία του κατοικία. Ευχαριστώ ιδιαίτερα τον γιατρό ογκολόγο Δημήτρη Διονυσόπουλο, τον διοικητή του Νοσοκομείου Πέλλας Ευάγγελο Λόγγο και το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του τμήματος των Γιαννιτσών για την περίθαλψη, την ευγένεια και την ανθρώπινη συμπεριφορά τους.
Όταν ένας αδερφός πεθαίνει, οι δεσμοί θρυμματίζονται και η οικογενειακή ιστορία αποκτά ένα κενό που δεν καλύπτεται ποτέ. Δεν χάνεις μόνο τον αδερφό σου, αλλά και τον καλύτερό σου φίλο. Αντίο...καλέ μου φίλε
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου