
Στην Οδύσσεια η πατρίδα έχει την έννοια
που ξέρουμε όσοι
διαβάζουμε
και τον Νόστο εύκολα τον κάνουμε Νοσταλγία
Στη σκέψη του Μητσοτάκη , του Τσίπρα
Του…………..τάδε, άραγε τι έννοια έχει.
Η πιο γλυκιά πατρίδα είναι η
καρδιά και ακόμα πιο γλυκιά είναι εκεί που
χάραξα με σουγιά ή με τα νύχια το όνομα της αγαπημένης μου, πολύ πριν το
παιχνίδι των αισθήσεων και των παραισθήσεων γίνει τυραννία.
Πατρίδα,λένε, είναι εκεί που ανοίγεις τα γκαβά σου και σου
φανερώνεται ο κόσμος, εκεί που ακούς σπουργίτι και νομίζεις είναι αηδόνι, αλλά και να μην είναι , είναι ένα
πουλί που κελαηδεί για σένα κι αυτό σου φτάνει.
Αυτά για έναν επαρχιώτη. Έτσι
νομίζετε! Για ρωτήστε έναν αστό στο Παγκράτι, στην πλατεία Αχαρνών, στην Τσιμισκή ή στους Εφτά Μπαλτάδες στο
Ηράκλειο ή στις παναγιάς τα μάτια, τι ήχους έχουν στ’ αυτιά τους οι άνθρωποι! Ο
ήχος των αυτοκινήτων έπεται. Προηγείται ο σπίνος και το λουλάκι.
Τι είναι η πατρίδα γαμώτο